تفسير صافى مراجعه كن . ( ذيل آيه 175 سوره اعراف ) . ( 69 ) . كلينى ، اصول كافى ، كتاب الايمان و الكفر ، باب الكبائر ، احاديث 6 و 13 و 22 : زنا كار به هنگامى كه زنا مىكند مؤمن نيست . ( 70 ) . سوره نساء ، آيه 145 : همانا منافقان در پايهء فرودين آتشند . ( 71 ) . فيض ، تفسير صافى ، ذيل آيه 98 سوره نساء : پس در تفسير صافى از نهج البلاغه نقل شده كه حضرت امير ( ع ) فرمود نام استضعاف بر كسى كه حجّت به او رسيده و گوشهايش آن را شنيده و قلبش آن را در خود جاى داده است اطلاق نمىشود . و از امام كاظم ( ع ) نقل شده كه از آن حضرت در مورد ضعفاء سؤال شد حضرت در پاسخ مرقوم فرمودند ضعيف كسى است كه حجّتى براى او اقامه نشده و اختلاف حقّ و باطل را نمىشناسد پس هنگامى كه اختلاف را شناخت ديگر ضعيف نيست . و از امام باقر ( ع ) روايت شده كه ضعيف كسى است كه نمىتواند چاره‌اى بينديشد كه بدان كفر را از خويش دفع كند و راهى به سوى ايمان نمىيابد ، نمىتواند كه ايمان آورد و كفر هم نمىورزد . حضرت ( ع ) فرمود كودكان و مردان و زنانى كه از نظر عقل مشابه كودكان مىباشند ضعفاء هستند . و از همان حضرت ( ع ) روايت شده كه از ايشان پرسيده شد كه مستضعفين چه كسانى هستند ؟ حضرت فرمود زنانتان و فرزندانتان ، سپس فرمود آيا امّ ايمن را ديدى ؟ پس من شهادت مىدهم كه او از اهل بهشت است در حالى كه او آنچه شما بر آنيد ( امامت ) را نمىشناخت . و از امام صادق ( ع ) است كه فرمود : نه مىتوانند چاره‌اى به سوى جنگ و مخالفت و بدگوئى بيابند تا آن را انجام دهند و نه به سوى حق راهى مىيابند كه در آن وارد شوند . اينها با اعمال نيكو و پرهيز از حرامهائى كه خداوند از آنها نهى نموده است وارد بهشت مىشوند ولى به جايگاه نيكان نمىرسند . و از امام باقر ( ع ) روايت شده كه از آن حضرت در مورد مستضعفين سؤال شد . حضرت فرمودند افراد ابله در ناهشياريشان و زنان خدمتكارى كه به او مىگوئى نماز بگزار نماز مىگزارد و جز آنچه به او بگوئى چيزى نمىفهمد و فرد غريبه‌اى كه جز آنچه به او بگوئى نمىداند و پير مشرف به موت و طفل صغير . و روايات ديگرى كه در آن كتاب در تفسير آيه « جز مستضعفانى از مردان و زنان و كودكانى كه چاره‌اى نمىتوانند و راه به هدايت نمىيابند پس آنان را چه بسا خدا ببخشد و خداوند بخشنده و تواناست . » ذكر شده است . ( 72 ) . و در تفسير صافى در سورهء طور در تفسير « آنان كه ايمان آوردند و فرزندانشان از آنها در ايمان پيروى كردند ، فرزندانشان را به ايشان پيوستيم » . ( آيه 21 ) از امام صادق ( ع ) روايت شده است كه فرزندان از عمل پدرانشان كوتاهى داشتند پس فرزندان به پدران ملحق گرديدند تا باعث روشنى چشم پدرانشان باشند . و در همان جا از آن حضرت ( ع ) است كه فرمود : خداوند تبارك و تعالى حضرت ابراهيم و همسرش ساره را متكفّل نگاهدارى از اطفال در گذشتهء مؤمنين نمود كه به آنها از درختى در بهشت كه پستانهائى چون پستانهاى گاو دارد در قصرى از درّ غذا مىدهند و چون روز قيامت شود به آنها جامه مىپوشانند و آنها را خوشبو مىسازند و به پدرانشان اهداء مىكنند پس آنها در بهشت با پدرانشان پادشاهانى هستند و اين است منظور سخن خداى عزّ و جلّ كه « آنان كه ايمان آوردند . . . » . ( 73 ) . و در كلمات مكنونه از كتاب كافى از امام صادق ( ع ) روايت شده است كه فرمود : در قبر مورد سؤال